expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

24.10.11

Ο αλήτης και η αλήθεια: "Ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν" - Aki Kaurismaki.





Μόνο σκέψεις..


Ο πρωταγωνιστής της ταινίας του Φινλανδου σκηνοθέτη, Άκι Κουαρισμάκι, μετά τον ξυλοδαρμό του από τρεις άγνωστους που του στοιχίζει την οριστική (;) και ολοκληρωτική απώλεια μνήμης, καταλήγει σε κάποιο νοσοκομείο. Εκεί, η κοινωνία στην οποία μεχρι πριν απο λίγο ανήκε,  τον ανακυρήσσει κλινικά νεκρό.

Εν συνεχεία, εμφανίζεται στην όχθη ενός παραπόταμου, χαμένος, χωρίς λεφτά, χωρίς όνομα, χωρίς παρελθόν.

Ανέστιος αλήτης.

Ο αλήτης, από το ρήμα αλάομαι
που σημαίνει περιπλανώμαι,
είναι ενας περιθωριακός περιπλανώμενος άνθρωπος.

Περιθωριακός, (από το ρήμα περιθέομαι)
είναι εκείνος που περιθέει, που περιθεωρεί.
Ο πρωταγωνιστής κινείται στο περι-θεωρείον του κόσμου.

Ο Οδυσσέας (αυτό είναι κατ' ουσίαν το όνομα του πρωταγωνιστη)περιπλανώμενος, (απο το ρήμα περιπλανώμαι) πλανάται αναζητώντας την αλήθεια που έχασε. Όμως, ήδη η περιπλάνηση (που κλεινει μεσα της την πλάνη, οχι σαν το αντίθετο της αλήθειας, αλλα σαν συμπλήρωμα αυτής) είναι η πορεία προς την αλήθεια. 
Αυτή την πορεία,
ο Ομηρος την ονομάζει άλη (επίσης από το ρήμα αλάομαι).

Άλη είναι η περιπλάνηση του αλήτη, περιπλάνηση στο περιθωριο, χωρίς εστία. Ακόμα, άλη ονομάζεται η περιπλάνηση του πνεύματος, η θεία περιπλάνηση του νου, η αλη-θεια, την οποία ο Πλατωνας στον Κρατύλο παρετυμολογεί απ 'αυτη τη θεία περιφορά του νου, τη Θεία άλη.

Έτσι, ο πρωταγωνιστής πεθαίνει χαμένος στη λήθη, έπειτα ανασταίνεται αλητεύοντας την αλήθεια. Και την βρίσκει. Στην αγάπη των περιθωριακών ανθρώπων και ριζομένη στην απλότητα της γης. 

Το τρένο που μέσα του ταξιδεύει ο πρωταγωνιστής -νεκρός- στην πρώτη σκηνή της ταινίας, είναι εκείνο που συναντάμε ξανα στην τελευταία σκήνη. 
Μονο που τώρα, εκείνος,
"θεωρίης είνεκεν",
ενσαρκώνει την ανέστια αλήθεια του
εκεί που στρέφει το βλέμμα μας ο Κουαρισμάκι: 
Όχι στο περιθώριο, 
αλλά στη μεθόριο αγάπης και θανάτου.



1 σχόλιο:

cinePANikOS είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο!! Δεν έχω δει την ταινία αλλά μου ξύπνησες το ενδιαφέρον να την δω...

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...