expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

29.12.11

H πτώση: δύο όψεις. Heidegger και Bergman.

O Martin Heidegger συνδέει την πτώση ή την πτωτικότητα του Dasein (της ύπαρξης) με τη σχέση μας με τους Άλλους. Η κατ’ εξοχήν συνθήκη για την απομάκρυνση από αυτή την πτώση είναι η συνειδητοποίηση από μέρους μας του «προς θάνατον όντος». Ο χρόνος μας είναι μετρημένος, η ύπαρξή μας περατή και θνητή. Η αναγνώριση και συμφιλίωση με αυτή τη συνθήκη επισφραγίζει την αυθεντικότητα του Dasein. Εφόσον η επιρροή των Άλλων με απομακρύνει από τη σκέψη του θανάτου (μου), που είναι η κατ’ εξοχήν αυθεντική σκέψη, τότε αυτοί οι Άλλοι συντελούν καθοριστικά σε μια σκέψη μη-αυθεντική.

Στην ταινία Χειμερινό Φως, ο πρωταγωνιστής -πάστορας Tomas- μετά τον θάνατο της γυναίκας του, έχει στραφεί ολοκληρωτικά προς τόν Θεό. Γυρίζει την πλάτη του στους πιστούς που παρευρίσκονται στην εκκλησία την ώρα της Θείας Ευχαριστίας, δεν μπορεί να βοηθήσει και τελικά να σώσει από την αυτοκτονία τον ψαρά Jonas που έρχεται να ζητήσει βοήθεια, αρνείται τη φροντίδα της Marta -που είναι η ενσάρκωση της επίγειας αγάπης- και περιμένει βασανιστικά από τον Θεό να σπάσει τη σιωπή του και να του δώσει ένα σημάδι της ύπαρξής του. Χάνει την πίστη του στον Θεό και οδηγείται στην πτώση.

Εδώ όμως η πτώση δεν έρχεται μέσα από τη σχέση με τους άλλους, οι οποίοι θα αποσπάσουν τη σκέψη και την προσοχή του Tomas από το "όν προς θάνατο".
Ο πάστορας αρνείται κάθε ανθρώπινη σχέση.

η δική του πτώση είναι η πίστη ότι μπορούμε να υπάρξουμε μόνοι μας


*Στην εποχή της εαυτότητας που ζούμε, αυτή η πίστη μοιάζει  να προωθείται συνεχώς. Όχι μονο μπορούμε να υπαρξουμε μόνοι μας, αλλα πολύ συχνά και απέναντι στους άλλους, ανταγωνιστικά. Αυτή η πίστη δεν είναι ούτε πτώση από κάποιον παράδεισο, ούτε επιστροφή σε μια αρχέγονη βιολογική "αξία" (όπου υποτίθεται πως, σε τελική ανάλυση ισχύει το: ο θάνατός σου, η ζωή μου). Είναι ο τρόπος μιας εποχής, ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι δια-θέτουν τον εαυτό τους.


Καλή χρονιά σε όλους..

3 σχόλια:

Νίκος Π. είπε...

Ενδιαφέρον το κείμενο fidelio,

Το "καλή χρονιά σε όλους..." μοιάζει λίγο ειρωνικό στο τέλος, αλλά δε πειράζει...

Καλή χρονιά και σε σένα..

Δ είπε...

Εξαίρετο το κείμενο, πέρασα όμως για να ευχηθώ καλή δύναμη για τη νέα χρονιά -και με υγεία ως προϋπόθεση.
Να 'σαι καλά fidelio.
Καλή χρονιά να 'χουμε.

Evi Avd. είπε...

Καλή χρονιά fidelio...Εύχομαι να υπάρχουν Άλλοι στη ζωή κάθε ανθρώπου που στα μάτια τους να συναντά ταυτόχρονα και εναλασσόμενα θνητότητα και θέωση, σε μια σχέση αυθεντική...Πιθανοτικά σπάνιο, αλλά δυνατό. Σε πείσμα των καιρών. Πάντα όμορφες αναρτήσεις!

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...