expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

16.4.12

O χρόνος και η εξαγορά – “Η Θυσία” (1986), Andrei Tarkovsky.


Ο χρόνος είναι η γραμμική αλληλουχία των πραγμάτων. Είναι μια φυσιολογική κατάσταση, ομοιογενής και ομαλή, όπου τα πράγματα έρχονται το ένα μετά το άλλο.  Έτσι, στον χρόνο έχουμε πριν, τώρα, μετά (παρελθόν – παρόν - μέλλον). Όταν μιλάμε για τη σωστή στιγμή κάποιου πράγματος, τι εννοούμε; Λίγο πολύ το εξής: ότι επειδή χθες έγινε το Β και προχθές το Α, σήμερα είναι η στιγμή για το Γ, ώστε αύριο να έρθει το Δ και μεθαύριο το Ε.   Το ένα μετά το άλλο.

      Σε αυτή την ομαλή και ομοιογενή κατάσταση του χρόνου, μοιάζει να ταιριάζει η πράξη της αγοράς. Αγοράζω σημαίνει δίνω ένα (χρηματικό) αντίτιμο για να πάρω ως αντάλλαγμα, ως αποζημίωση, ένα αγαθό συγκεκριμένης αξίας. Το χρήμα που χρησιμοποιώ, το αγαθό που αγοράζω και φυσικά εγώ που τελώ την πράξη της αγοράς, κινούμαστε μέσα στον οικονομικό κύκλο των συναλλαγών. Ο χρόνος είναι χρήμα.  Ο χρόνος, κατά μια έννοια, μας αγοράζει από τη στιγμή που γεννιόμαστε, και εμείς προσπαθούμε με τη σειρά μας  να τον αγοράσουμε με χρήματα.

        Η θυσία, από την άλλη μεριά, δεν είναι αγορά, αλλά εξαγορά. Εξαγοράζω σημαίνει αφαιρώ, βγάζω κάτι έξω από,  (εξ-αγορά) ,ξεριζώνω ένα αγαθό ή πολύ περισσότερο έναν άνθρωπο από τον οικονομικό κύκλο των συναλλαγών, από την αγοραία αριθμητική του χρόνου. Εξαγοράζω σημαίνει επίσης λυτρώνω =  πληρώνω τα λύτρα. Αλλά δεν πληρώνω τα λύτρα για να αγοράσω αξία (ενός προϊόντος) αλλά για να εξαγοράσω  μια ζωή.

     Η πράξη του Χριστού πάνω στο σταυρό ήταν μια πράξη εξαγοράς  (εξαγόρασε τις ανθρώπινες αμαρτίες, δεν τις αγόρασε). Η θυσία του δεν ήταν μια λογιστική πράξη δούναι και λαβείν, αλλά ένα καθ’ υπερβολή δόσιμο που δεν βρίσκει κανένα αντίστοιχό του σε κάποιο λαβείν. Μια τέτοια πράξη είναι αποτέλεσμα χάριτος,  αγάπης, ή αλλιώς θυσίας, όπως η πράξη του πρωταγωνιστή-Αλεξάντερ στην «Θυσία» του Ταρκόφσκι. Μια ρήξη της ισχύος του χρόνου εκ των έσω, μια εξαγορά της ανθρώπινης ύπαρξης.

            Ο χρόνος δεν έχει πλέον τον τελευταίο λόγο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...