expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

19.11.12

Τι σημαίνει «μπαίνω στον κόσμο μας ταινίας».








Λέμε συχνά ή σπάνια όταν μας συναρπάζει μια κινηματογραφική ταινία «Θα ήθελα να μπω μέσα στην ταινία». Φυσικά, η πρώτη λογική αντίδραση είναι να πούμε ότι αυτό το "θέλω να μπω" δεν λέγεται κυριολεκτικά αλλά μονάχα μεταφορικά, αφού καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής κάθομαι στη θέση μου μπροστά στην οθόνη, δεν πάω πουθενά.

Τι σημαίνει εισέρχομαι στον κόσμο μιας ταινίας; Το πρώτο που σημαίνει είναι ότι συνδέω με κάποιον τρόπο το περιεχόμενο του κόσμου της ταινίας με κάτι που με αφορά. Επομένως καθίσταται μια προσωπική σχέση ανάμεσα σε μένα και τον κόσμο της ταινίας. Στην τέχνη δεν υπάρχει τρόπος (ούτε και λόγος κατά τη γνώμη μου) να αφήσουμε απ' έξω την προσωπική μας σχέση με το έργο της τέχνης. Θέλω να μπω εκεί μέσα γιατί με αφορά θετικά. Υπάρχει μια δυναμική που με οδηγεί προς τα εκεί. Ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται η κίνηση μέσα σε αυτή την ταινία, το περιεχόμενο, οι ρυθμοί, τα νοήματα, η υφή του κόσμου της κίνησης, με αφορά και θέλω να μπω εκεί μέσα. Και μάλιστα μπορεί να αναγνωρίζω πράγματα από την εδώ ζωή μου, αλλά εκεί είναι ελκυστικότερα. Η κίνηση και η ζωή της κίνησης εκεί είναι ελκυστικότερη απ’ ό,τι εδώ. Μιλούμε για κινηματογράφο και έτσι δεν μπορούμε να ξεχνάμε την κίνηση των μορφών (του πλέγματος σκέψης και αισθήσεων) και φυσικά τον τρόπο που εμφανίζεται οπτικά αυτή η κίνηση.

η φύση της κίνησης και της ζωής στο κόσμο μιας ταινίας είναι διαφορετικές από την κίνηση και τη ζωή στην εξωτερική πραγματικότητα. Όμως, εφόσον κυριολεκτικά, δηλαδή υλικά-σωματικά, δεν μπαίνω πουθενά, με ποιά έννοια βιώνω αυτή την προοπτική της εισόδου; Σε ποιο πεδίο μου παράγεται; Με τι παράγεται;

Πρέπει να έχω ένα μέσο για να μπορώ να βιώσω και να μπω εκεί μέσα. Αυτό το μέσο είναι η φαντασία. Η κινηματογραφική φαντασία, η οποία όπως είδαμε παράγει την κίνηση και την εμφανίζει. 

Η οπτική κίνηση μέσα στη σκέψη και η κίνηση του βλέμματος μέσα στην ύλη. Αυτές οι δύο συνιστώσες του κινηματογράφου συναντώνται μέσα μας. Ο τρόπος, η λογική και ο τόπος παραγωγής του κινηματογραφικού φαινομένου είναι η φαντασία. Επομένως δημιουργείται μια εμπειρία με τη συνάντηση των δύο αυτών διαστάσεων. Αυτή η εμπειρία δεν είναι εξωτερική, αλλά είναι σίγουρα σωματική.  Η δυναμική του σώματος, οι τρόποι του, η ιδιοσυγκρασία του βρίσκονται και μέσα στη φαντασία. Η κινητική του σώματος βρίσκεται και μέσα στη φαντασία. Εάν δε συνέβαινε αυτό δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για αυτό το πράγμα. Ούτε θα δελεαζόμασταν με όλα μας τα στοιχεία τα εσωτερικά, επιθυμίες, συναισθήματα, σκέψεις, συλλογισμούς, διαισθήσεις.

Έτσι, η φαντασία παράγει τον κινηματογράφο, τον συνδέει με το σώμα μας ώστε να παράγεται ένας άλλος χρόνος, ένας άλλος χώρος, μέσα στον οποίο εξελίσσεται, ζει, κινείται ένα άλλο σώμα, το σώμα μας. Υπό μια άλλη του τροπή. Εκείνη που το οδηγεί να συγκεντρώσει όλες του τις εξωτερικές και εσωτερικές ποιότητες προς το αλλού. Προς τον κόσμο της φαντασίας. Δεν είναι απούσα η ζωή των αισθήσεων και η εξωτερικότητα, δεν είναι απούσα η κίνηση του βλέμματος-σώματος μέσα στην ύλη, αλλά συγκεντρώνεται έτσι ώστε να δελεαζόμαστε για να εισχωρήσουμε.

Το " θέλω να μπω στον κόσμο μιας ταινίας" προϋποθέτει μια πολύ προσωπική σχέση με την ταινία. Όχι αφηρημένα, αλληγορικά, παρομοιωτικά κ.λπ. αλλά κυριολεκτικά. Αυτό σημαίνει ότι με κάποιον τρόπο η ζωή, οι κινήσεις μου, το σώμα μου, συνδέονται με την ποιότητα της ζωής, των κινήσεων, των σωμάτων μέσα στην ταινία. Σημαίνει ότι τα όποια νοήματα, η όποια θεματική της ταινίας, ενστερνίζονται την σωματικότητά μου.

Όταν η δική μας κινηματογραφική φαντασία, δηλαδή η δύναμη εκείνη που μορφοποιεί και εμφανίζει μέσα μας τη σχέση μας με τον κόσμο, συντονίζεται με τις κινήσεις, τα νοήματα, τον όψη του κόσμου της ταινίας -και η ταινία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εμφάνιση εξωτερικά εκείνης της υποκειμενικής σχέσης του ψυχισμού του σκηνοθέτη με τον εξωτερικό κόσμο- τότε κυριολεκτικά μπαίνουμε στον κόσμο μιας ταινίας. Γιατί τότε η εσωτερική μας ζωή δελεάζεται από μια άλλη όψη των πραγμάτων, εκείνη την όψη που εμφανίζει ο σκηνοθέτης με την ταινία του, ενστερνίζεται ποιότητες, κινήσεις και εντάσεις ενός άλλου βλέμματος, πλησιάζει και εισέρχεται στον κόσμο της ταινίας. Ένα κομμάτι μας εισέρχεται εκεί μέσα, και φυσικά αυτό το κομμάτι μας δεν είναι το υλικό μας σώμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...