expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

22.12.12

Για την ατμόσφαιρα μιας ταινίας – πρώτο μέρος.




Γράφαμε αλλού ότι μπαίνοντας σε μιας ταινία η εσωτερικότητά μας συναντά, συγκινείται από, υιοθετεί και ενεργοποιεί στοιχεία της εσωτερικότητας του σκηνοθέτη (συνδυάζοντάς τα με τα δικά μας χαρακτηριστικά) όπως ο τελευταίος τα εμφανίζει στην ταινία του.



Όσο εντυπωσιακοί και αν είναι οι διάλογοι σε μια ταινία, όσο και αν οι ήρωες αντιμετωπίζουν –ας πούμε- φιλοσοφικά προβλήματα για τη ζωή και τη φύση της πραγματικότητας (όπως συμβαίνει για παράδειγμα στις ταινίες Fight club και Inception, όπου οι ήρωες αναρωτιούνται σχετικά με το νόημα της ζωής, τον καπιταλισμό, τον μηδενισμό, τη βία, τη φύση της πραγματικότητας και των ονείρων), εκείνο που θα μας κάνει να θέλουμε να μπούμε σε μια ταινία είναι η ατμόσφαιρά της.

Σημαίνει ότι θέλουμε να μπούμε σε αυτά τα χρώματα, σε αυτά τα νοήματα, με αυτή τη φωτογραφία, με αυτή την υφή των κινήσεων. Μέσα εκεί, σε αυτό τον κόσμο, συνυπάρχουν η κίνηση μέσα σε εξωτερικούς χώρους, η σωματική κίνηση του βλέμματος μέσα την ύλη, και τα σώματα των ηθοποιών που κινούνται κυριολεκτικά μέσα στην ύλη στα γυρίσματα της ταινίας, μέσα από το βλέμμα του σκηνοθέτη, και παράλληλα η εντελώς υποκειμενική βλέψη των επιθυμιών του σκηνοθέτη οι οποίες συναντούν την κίνηση μέσα στην ύλη και από κοινού μας δίνουν την ταινία. Και έτσι μας λέει: εγώ έτσι το φαντάζομαι.



Όταν το λέει αυτό δεν εννοεί έτσι «το εμφανίζω σε έναν πίνακα ζωγραφικής», δεν εννοεί έτσι «γράφω τους διαλόγους σε ένα δοκίμιο για να ερεθίσω τη σκέψη σας», αλλά εννοεί έτσι το ενεργοποιώ μέσα μου και επειδή δεν μπορώ να το πάρω και να το φέρω έξω, εκείνο που μπορώ να κάνω είναι να γυρίσω την ταινία, να χρησιμοποιήσω τις δυνατότητες που μου δίνει ο φακός και μέσα από όλη την διεργασία να σας το εμφανίσω. Έτσι ο σκηνοθέτης  δημιουργεί (με τα υλικά μέσα του σινεμά) και εμφανίζει ένα αισθητικό κλίμα, τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τα νοήματα του οποίου καλούμαστε όχι απλώς να καταλάβουμε, αλλά να νιώσουμε ριζικά (link). Να μυηθούμε στο σύμπαν μιας ταινίας.

2 σχόλια:

cinemarion είπε...

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο!:)

fidelio είπε...

Ευχαριστώ. Ελπίζω να είναι όντως ενδιαφέρον...

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...