expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

29.4.13

Cogito ergo film - Η σκέψη στο σινεμά: Εισαγωγή.


Στις επόμενες αναρτήσεις θα ασχοληθούμε με τα -λεγόμενα- πεδία της κινηματογραφικής σύνθεσης, τα οποία συναντούμε σε κάθε ταινία:



- Την εικόνα

- Το χρώμα

- Την εστίαση

- Το κάδρο

- Τον ήχο

- Την κίνηση





Η πρόθεσή μας δεν είναι να αναλύσουμε τις τεχνικές δυνατότητες του κάθε πεδίου -αυτό θα ήταν μια πολύ εγκεφαλική, εξωτερική, τεχνικιστική προσέγγιση που δεν μας ενδιαφέρει σε αυτό το ιστολόγιο- αλλά να δείξουμε την κινηματογραφική σκέψη και τους τρόπους της να εμφανίζεται σε εμάς τους θεατές ΜΕ το χρώμα, ΜΕ τον ήχο, την εστίαση κλπ.

 

Το σινεμά σκέφτεται και αισθάνεται -νιώθει- με όλους τους τρόπους, όχι μόνο λεκτικά (τους διαλόγους), αλλά και οπτικά, ηχητικά, κινητικά, με χρώματα και μορφές.



Θα αναφερθούμε σε κάθε πεδίο ξεχωριστά -δίνοντας παραδείγματα από ταινίες- για να δείξουμε πώς το σινεμά σκέφτεται μέσα σε όλα αυτά τα πεδία και εμφανίζει το νόημά του μαζί, δίπλα και ταυτόχρονα με τους διαλόγους και την θεατρικότητα μιας ταινίας, γνωρίζοντας ότι αυτά τα στοιχεία δεν μας δίνονται (δεν μας προτείνονται κινηματογραφικά) ξεχωριστά το ένα από το άλλο, αλλά αποτελούν ένα οργανικό σύνολο, αφού κάθε έργο τέχνης είναι δημιουργία ενός ψυχισμού, ενός ζωντανού οργανισμού, και γι αυτό είναι ένα μάγμα σκέψης, επιθυμίας, αίσθησης, διαίσθησης, συναισθήματος. 



Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε γράψει αλλού για μορφές και όχι απλά για εικόνες.



Το χρώμα, ο ήχος, η εστίαση, η οξύτητα, η κίνηση, δεν μας λένε κάτι μεταφορικά ή αλληγορικά αλλά κυριολεκτικά, δεν είναι απλώς το περιτύλιγμα της ιδέας ή του νοήματος της ταινίας, είναι το ίδιο το νόημα και το συναίσθημα της ταινίας (μαζί με τους χαρακτήρες, τη δράση, τους διαλόγους κλπ).






Στην επόμενη ανάρτηση: Η εικόνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...