expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

3.5.13

Cogito ergo film - Η σκέψη στο σινεμά: Το κάδρο – πρώτο μέρος.



Το κάδρο είναι ήδη μια θέση οπτικής, μια θέση απ όπου βλέπουμε τα πράγματα, μια διάθεση σκέψης και συναισθήματος, τι σκεφτόμαστε και πώς αισθανόμαστε για τα πράγματα.



Μια συζήτηση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους μπορούμε να την δούμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Να βλέπουμε και τους δύο ταυτόχρονα, να βλέπουμε μόνο τον έναν που μιλάει, ή μόνο εκείνον που ακούει, να δίνουμε περισσότερο χώρο στο περιβάλλον γύρω τους, να τους κοιτάζουμε από πίσω σαν να του αγνοούμε, να τους αφήνουμε να βγαίνουν και να μπαίνουν στο οπτικό μας πεδίο (στα όρια του κάδρου), ή να τους ακολουθούμε στον χώρο. Σε κάθε περίπτωση, το κάδρο είναι ήδη μέρος της κινηματογραφικής σκέψης (όχι απλώς ένα τεχνικό στοιχείο που «θέλει να πει κάτι»).



Με το κάδρο, είτε σχεδόν τετράγωνο (4:3), είτε cimenascope (16:9), είτε σε οποιεσδήποτε άλλες διαστάσεις, το σινεμά αρχίζει ήδη να σκέφτεται τον κόσμο, ακόμα και αν δεν μας έχει δείξει τίποτα ακόμα. Το κάδρο διαποτίζει την ταινία a priori, όπως η βαρύτητα.



Το cinemascope μπορεί να είναι μια σκέψη μεγαλείου, αφού μπορεί να καταγράψει το περιβάλλον περισσότερο σε πλάτος παρά σε ύψος και να ενδυναμώσει την αίσθησή του χώρου και την παρουσία του. Μπορεί να είναι η σκέψη που στρέφεται στη σχέση των πραγμάτων μέσα στον χώρο, στην ίσια αξία και παρουσία των προσώπων στην οριζόντια διάσταση, ή να ενδιαφέρεται για τη σχέση πολλών παράλληλων δράσεων που παρατίθενται σε μήκος το ένα δίπλα στο άλλο. Αυτό είναι το μεγάλο προσόν του format ευρείας οθόνης. Αν σήμερα συνηθίζουμε να θεωρούμε την αναλογία των διαστάσεων ασήμαντο στοιχείο μιας ταινίας, αυτό εν πολλοίς οφείλεται στη συχνότητα με την οποία χρησιμοποιείται. Οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής χρησιμοποιούν κατά κόρον το format ευρείας οθόνης (widescreen) για λόγους εντυπωσιασμού και ανάδειξης των οπτικών εφέ. Επίσης, η αναλογία 16:9 συναντάται σε όλες τις νέες τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας (HDTV) και στις οθόνες των laptop.





  - Στο Ben Hur, του Wiliam Wyler, το cinemascope (με την γιγάντια αναλογία 2.76:1) αναδεικνύει το πλάτος του χώρου, προσδίδει στιβαρότητα και επιβλητική όψη ιδιαίτερα στις σκηνές δράσης με τα εντυπωσιακά σκηνικά και τους εκατοντάδες κομπάρσους.





- Ο David Lean, στον Doctor Zhivago χειρίζεται με ανυπέρβλητη επιδεξιότητα το cinemascope (ελαφρώς μικρότερης αναλογίας, 2.25:1) αναδεικνύοντας τόσο την παγωμένη ομορφιά των αχανών ρωσικών τοπίων, όσο και προσδίδοντας ισχυρότερη αίσθηση στην μοναξιά και την περιπλάνησή του ήρωα στον χώρο αυτό. Είναι επίσης εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο συνθέτει και παραθέτει στο χώρο τα γεγονότα, ιδιαίτερα στη σκηνή την καταδίωξης του πλήθους από τους έφιππους αστυνομικούς.






- Το Drive, τουΝicolas Winding Refn, είναι ιδιαίτερη περίπτωση ως προς τη χρήση αυτής της αναλογίας (2.35:1). Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται, σε μια σειρά πλάνων, μόνος του μέσα στον χώρο, ο οποίος (χώρος), ακριβώς λόγω της μεγάλης αναλογίας πλάτους: ύψους, αποκτά εμφατικότερη παρουσία. Ο χώρος είναι εξίσου παρόν με τον πρωταγωνιστή, κυρίως ως κενός χώρος. Αυτόν ο κενός χώρος εμφανίζεται επίσης να χωρίζει τους ήρωες μεταξύ τους, καθώς η οριζόντια απόσταση πρέπει συνεχώς να καλυφθεί (από τη μια ή την άλλη πλευρά) με χειρονομίες, κινήσεις και βλέμματα.



H απόσταση του ήρωα από κάθε ανθρώπινη επαφή, η μοναχικότητά του, η συγκρατημένη του επιθυμία να δεθεί συναισθηματικά με την κοπέλα, η περιπλάνησή του στον χώρο..  αυτά τα στοιχεία και οι διαθέσεις αναπνέουν εντονότερα μέσα στις διαστάσεις του cinemascope και υφαίνουν το κλίμα της ταινίας με τρόπο που δεν ανακοινώνεται σε εμάς μόνο λεκτικά (ή δεν προκύπτουν μόνο από την υπόθεση της ταινίας) αλλά και οπτικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...