expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>
The motion pictures tell us the human story by overcoming the forms of the outer world,namely, space, time, and causality,
and by adjusting the events to the forms of the inner world,namely, attention, memory, imagination, and emotion.

Σκοπός του ιστολογίου

Στο ιστολόγιο αυτό επιχειρούμε να δείξουμε ότι ο κινηματογράφος έχει την δυνατότητα να σκέφτεται φιλοσοφικά και κυρίως να εμφανίζει το νόημα του οπτικά μέσα στις εικόνες. Η σύνθεση των εικόνων (που αφορούν την αίσθηση) και της σκέψης (που αφορά τη νόηση) γεννά τις κινηματογραφικές μορφές. Καλούμαστε να νιώσουμε τις κινηματογραφικές ταινίες και όχι απλώς να τις καταλάβουμε.

23.5.13

Cogito ergo film - Η σκέψη στο σινεμά: Η εικόνα.


Ο σκηνοθέτης (σε συνεργασία με τον φωτογράφο) καλείται να πάρει κάποιες αποφάσεις σχετικά με την ταινία που πρόκειται να γυρίσει: Ποιές θα είναι οι διαστάσεις το φιλμ που θα χρησιμοποιήσουν; Θα είναι έγχρωμο ή ασπρόμαυρο; Θα είναι κοκκώδες, χαμηλής ή υψηλής οξύτητας; Θα χρησιμοποιηθούν χρωματικά φίλτρα ή άλλα οπτικά εφέ;




- Το κοκκώδες φιλμ στην ταινία Julien Donkey-boy είναι καθοριστικό για την δημιουργία της αίσθησης της σχιζοφρένειας και του παραμορφωμένου κόσμου του πρωταγωνιστή (σαν παρεμβολή στη συχνότητα της πραγματικότητας, η οποία χάνει την καθαρότητά της).





- Το ομιχλώδες γκρίζο στην ταινία Damnation, του Bela Tarr, σκέφτεται και εμφανίζει οπτικά στο περιβάλλον της ταινίας την θλίψη της ζωής των ανθρώπων και της σχέσης του ζευγαριού.



- Ο οξύς και σκληρός τόνος της φωτογραφίας στην ταινία Rosetta, των Dardenne, στηρίζει και ισχυροποιεί το θέμα της ταινίας, τη ζωή ενός κοριτσιού που βιώνει ψυχολογική και σωματική βία στο οικογενειακό και εργασιακό της περιβάλλον.



  Αυτές οι αποφάσεις δεν θα αλλάξουν απλώς το περιτύλιγμα της ιστορίας που βλέπουμε, αλλά τον τρόπο που το βλέπουμε, δηλαδή την αντίλήψή μας για τα δρώμενα. Ο διαχωρισμός μορφής και περιεχομένου είναι μέρος μια τεχνικιστικής ρητορικής και μας εξυπηρετεί μόνο σε περίπτωση που θέλουμε να διαπιστώσουμε τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται σε μια ταινία. Αλλά αυτές οι τεχνικές δεν είναι τυφλές, ουδέτερες, αθώες, αλλά αναπόσπαστο μέρος της σκέψης της ταινίας, της αίσθησης και της διάθεσης που μας φανερώνει γύρω από τα δρώμενα.



Αυτές οι ποιότητες της εικόνας (οξύτητα, χρώμα, φωτογραφία κλπ.)έχουν πρόθεση και στόχο (αλλού έχουμε ήδη μιλήσει για στοχαστικές μορφές) να φανερώσουν ένα μέρος της  σκέψης και της διάθεσης της ταινίας. Είναι δηλαδή ΗΔΗ σκεπτόμενες και αισθανόμενες (όχι ανούσια στολίδια και εφέ), φορείς μια αμεσότητας νοήματος. Κάθε επιλογή και αλλαγή ενός ή περισσότερων από αυτά τα στοιχεία, μεταμορφώνουν το status του φιλμικού κόσμου.





Στο επόμενο: Το χρώμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis

comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...